غيبت از دختر

پرسش ۴۳ . یكى از پسرهاى كلاسمون از يكى از دخترها خواستگارى كرده من هم با مادر اين پسر دوست بودم اين خانم به من زنگ زد و درباره اين دختر از من پرسيد كه چه طور دختريه؟ آيا دوست پسر داشته يا نه؟ من هم هر چى مى دونستم بهش گفتم كه دوست پسر داشته و چند سال با هم دوست بودند و اين كه كلاً دختر متينى نيست اين دختر هم ظاهرا از اين پسر خوشش نمياد و جواب رد داده و مادر اين پسر با اين ازدواج مخالف بود اين ازدواج صورت نگرفت حالا من خيلى ناراحتم و نمى دونم آيا كار خوبى كردم كه درباره اين دختر همه چيز گفتم يا نه و از نفرين اين دختر مى ترسم لطفا من را راهنمايى فرماييد. (همه مى دوند اين دختر متين نيست).

از جمله مواردى كه فقها، غيبت كردن را جايز شمرده اند، در موارد خيررسانى به مشورت گيرنده است؛ يعنى، هرگاه مسلمانى در مورد معامله اى كه با شخص معينى مى خواهد انجام دهد و يا قصد ازدواج با كسى را دارد و در هرصورت به نحوى با فرد مورد نظر كار مهمى دارد و ارتباط مؤثرى از نظر  شخصى و يا اجتماعى قرار است با او برقرار كند و طرف مشورت ،عيبى از آن شخص مى داند كه اگر بيان نكند آن مسلمان در زحمت و ضرر مى افتد و به او خيانت مى كند؛ در اين صورت، بيان آن عيب براى چنين شخصى با اين خصوصيات مانعى ندارد. البته در اين گونه موارد رعايت كردن دو چيز خوب است:

۱٫ در صورتى كه ضرر و فساد نگفتن بيشتر از گفتن باشد.

۲٫ در صورتى بيان عيب جايز است كه راه جلوگيرى از ضرر و فساد و زحمت منحصر در بيان آن باشد ولى اگر بدون بيان عيب مقصود حاصل شود به فرد مشورت كننده بگويد من صلاح تو را در اين كار و ازدوج نمى دانم و او هم به همين مقدار قانع شود و بپذيرد، بايد به همين مقدار اكتفا كرد و از بيان عيب خوددارى نمود.

  • منبع: ویرتا برگرفته از پرسمان، کتاب پرسش و پاسخ خواستگارى .

حتما بخوانيد

ویژه نامه مشاوره و زندگی دینی

 

‘ );
w.anetworkParams[ ad.id ] = ad;
d.write( ‘