ویرتا

رابطه دين‏دارى و خودشناسى با شكل‏ گيرى هويت

۲۰ آذر ۱۳۹۶


رابطه دين‏دارى و خودشناسى با شكل‏ گيرى هويت
– صفحه

سال
بیستم
/
شماره پیاپی
۱۶۳
/
صفحه
۱۱۷-۱۳۲

چکیده :

هدف پژوهش حاضر بررسى رابطه دين‏دارى و خودشناسى با شكل ‏گيرى هويت است. اين پژوهش به شيوه كتابخانه‏ اى انجام شده است. بر اساس يافته ‏هاى حاصل از اين پژوهش، هويت يك ساختار روانى ـ اجتماعى پيچيده است كه از ديرباز توجه جامعه ‏شناسان و روان‏شناسان را به خود جلب كرده است. نوجوان در اين دوره، بايد به تعريف مناسبى از «خود» دست يابد كه منحصر به فرد و مجزاى از ديگران باشد و سازگارى شخصى و اجتماعى را براى او فراهم آورد. تعيين هويتى كه با توانايى ‏ها، انتظارات و توقعات فرد ناسازگار باشد، سبب ايجاد بحران مى ‏شود و فرد را با مشكلاتى در زندگى اجتماعى روبه ‏رو مى ‏سازد. دين نقش اساسى در تكوين هويت دارد. گرايش ‏هاى مذهبى به عنوان يك پايگاه هويتى پرقدرت مى‏ تواند مسير تكامل را به نوجوان نشان دهد.




کلیدواژه‌های مقاله :
هويت، هويت دينى، بحران هويت، خود