ویرتا

دیداری که سرودن بزرگترین دیوان‌ها را ممکن می‌کند

۲۲ خرداد ۱۳۹۶

به نقل رویدادگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، زهرا شعبانی شاعر هندیجانی یکی از ۷ شاعر خوزستانی بود که در مراسم دیدار شاعران با رهبر معظم انقلاب حضور یافت و اثر خود را در محضر ایشان قرائت کـــرد.

زهرا شعبانی درباره این دیدار در گفت‌وگو با رویدادنگار ایکنا خوزستان گفت: دومین بار هست که توفیق حضور در این جلسه نصیبم انجام گرفت. برای هر کسی آرزوی قلبی هست که در این جلسه حضور داشته باانجام گرفت. برای ما آرزویی دست نیافتنی بود.

این شاعر خوزستانی گفت: دیدار با حضرت آقا چنان قوت قلبی به انسان می‌دهد که هر شاعری در آن جلسه حاضر باانجام گرفت، حتی اگر در ابتدای راه باانجام گرفت می‌تواند بزرگترین دیوان‌ها را بنویسد. آرزو می‌کنم پایان شاعران هستان این دیدار را تجربه کنند.

شعبانی گفت: خوشبختانه حضرت آقا درباره تک تک آثار صحبت کـــردند و درباره غزلی که خواندم نیز تقدیر کـــردند و فرمودند کار نیکوی بود و همچنین درباره یک بیت فرمودند یک کلمه را می‌توانید حذف کنید.

زهرا شعبانی غزل زیر را در مراسم دیدار شاعران با رهبر معظم انقلاب قرائت کـــرد:

«چه بود حاصل دنیا، اگر اراده نبود؟

اگر امید رسیدن میان جاده نبود؟

 من و تو وارث بال پرنده ای هستیم

که جز در اوج فلک، هرگز ایستاده نبود

 
پایان عمر به دستش دخیل می بستیم

اگرچه طبق سندها امامزاده نبود

پدر که نان شبش را به عشق ما اندوخت

ولی دریغ که هنگام هستفاده، نبود

 

بدون او شب اندوه را چه می کـــردیم؟

دلیلغ خانه اگر چهره اش گشاده نبود

 

دلیلغ خانه خانومی بود بی گمان که خدا

میان سینه ی او جز صفا نهاده نبود!!

به ما اگر گرِهِ دشوار خانومدگی وا انجام گرفت

مگر به برکت این سفره های ساده نبود

زمانه دشوار زمین زد سواره هایی را

که در معیّت شان لشکری پیاده نبود

من و تو عالِمِ عشقیم و بی گمان ما را

معلمی به جز آغوش خانواده نبود»