ویرتا

باب «غیبت» با نافرمانی از امیر(ع) باز انجام گرفت/نشانه های آمادگی برای ظهور

۲۹ خرداد ۱۳۹۶


ویرتا: حجت الاسلام قاسم خانجانی، عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در گفت وگویی در رابطه با تأثیر  عدم معرفت نسبت به امام و جایگاه امامت به عنوان یکی از دلایل اصلی غیبت و طولانی انجام گرفتن آن، اظهار کـــرد: در فلسفه غیبت عوامل متعددی مطرح انجام گرفته از جمله اینکه موضوع غیبت می تواند برای آزمایش و امتحان بندگان باانجام گرفت که این مسئله هم در متون کلامی و اعتقادی ما وجود دارد و هم در منابع مختص به غیبت مانند کتاب «الغیبة شیخ طوسی» نقل انجام گرفته هست. اما یکی از فلسفه های غیبت این هست که این مسئله با دنبال تأدیب آقام طراحی انجام گرفته هست.


وی افزود: تایمی نقل کرد می شود امام زمان (ع) در غیبت به سر می برند یعنی ادامه حضور ایشان در میان آقام به دلایل تاریخی و تجربه تاریخی ممکن نیست. تجربه تاریخی ای که درباره سایر ائمه(ع) اتفاق افتاد و منجر به قدرناشناسی، عدم تبعیت و حتی به نوعی رودررو قرار گرفتن با امام(ع) انجام گرفت مانند آنچه که در زمان امیرالمومنین (ع) یا امام حسن مجتبی (ع) به وجود آمد. یعنی با توجه به این پیشینه و تجربه تاریخی، دیگر شرایط برای حضور فیزیکی امام(ع) در میان آقام فراهم نانجام گرفت و به ناچار غیبت باید اتفاق می افتاد تا حضور امام(ع) در جامعه به شکل نامحسوس باانجام گرفت.


عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در این باره گفت: حضور امام(ع) در جامعه برای ادامه فیض الهی از مجرای امام معصوم و برای حفظ ارتباط ملک و ملکوت و ارتباط انسان ها و عالم هستی با خداوند، لازم و ضروری بود و به همین جهت این حضور ادامه داشت اما نه به شکل ملموس و محسوس و حضور فیزیکی امام در میان آقام. مفهوم این فلسفه آن هست که اگر قرار باانجام گرفت امام معصوم در میان آقام ظاهر باانجام گرفت، باید شرایط و زمینه آن فراهم شود. به عبارت دیگر آقام باید نسبت به امام، پذیرش داشته باشند و معنای این مسئله آن هست که آقام باید به میزانی از رانجام گرفت و بلوغ دست پیدا کنند و به لحاظ معرفتی به جایی برسند که اگر امام(ع) در میان آنها حاضر انجام گرفت، در مواجهه ی با امام معصوم، رفتاری را که در زمان ائمه پیشین (ع) رخ داد، تکرار نکنند.


 


مومن پا به رکاب امام عصر(عج) هست


وی در ادامه تاکید کـــرد: منظور ما از «آقام» در این مکان، آقام مومن و به تعبیر دیگر آقامی هست که پا به رکاب امام عصر(عج) محسوب می شوند چون آنها که با امام(عج) دشمن هستند که تکلیف شان روشن هست؛ آنها از همان لحظه نخست ظهور در تقابل با امام مهدی(عج) هستند. شایسته هست که در این مکان به این موضوع پاسخ داده شود که شائبه ای که گاه مطرح می شود که امام عصر علیه السلام پس از ظهور، دشمنانش را به قتل خواهد رساند تکمیلا صحیح هست. اما برخی آن را تعمیم داده و ادعا می کنند امام مهدی(عج) با ظهور خود قتل و کشتار وسیعی را به راه می انداخانومد و هیچکس و هیچ چیز جلودار ایشان نیست. در حالی که به هیچ وجه اینگونه نخواهد بود. امام(عج) این اقدام(مبارزه و قتل دشمنان) را انجام می دهند اما تنها نسبت به دشمنان، آن هم دشمنانی که در مقام حرب و جنگ با امام(عج) هستند. اما با غیر این افراد به مراتب مهربان تر و رئوف تر خواهند بود و از در رحمت و شفقت وارد خواهند انجام گرفت؛ همان رحمانیت و مهربانی ای که در اخلاق ائمه (ع) می شناسیم و گزارش های مختلف تاریخی از زیادی از ائمه(ع) در این باره به ما منتقل انجام گرفته و رسیده هست.


حجت الاسلام خانجانی ادامه داد: در زمان ظهور، ما این مسئله را به نحو زیاد پررنگ تر خواهیم دید که امام مهدی(عج) نسبت به غافلان یا جاهلانی که غیرمعاند هستند و در طرف مقابل امام(ع) قرار گرفته اند، با هانجام گرفتار، انذار، لطف و مهربانی رفتار می کنند. بنابراین، آنچه باعث تأخیر ظهور امام مهدی(عج) انجام گرفته و همچنان ادامه دارد «عدم معرفت آقام به مقام امامت» هست. اگر قرار باانجام گرفت حضرت حجت(عج) در چنین شرایطی ظهور کنند آن مخالفت و عدم پذیرش و اشکال تراشی ها از ناحیه آقام همچنان وجود خواهد داشت.


 


با معصیت مان غیبت را طولانی می کنیم


کارشناس تاریخ اسلام با اشاره به روایتی از امیرالمومنین امام علی (ع) یادآور انجام گرفت: امیرالمومنین (ع) در روایتی می فرمایند: «بدانید که زمین خالی از حجت خدا نیست و این یک عهد الهی و اجتناب ناپذیر هست، اما خداوند به خاطر ظلم و ستم و زیاده خواهی انسان ها این حجت را از میان آنها در پرده غیبت می برد و او را در منظر و مرآی عموم قرار نمی دهد.» یعنی آنچه باعث می شود امام (ع) علی الظاهر در بین جامعه حضور و ظهور نداشته باانجام گرفت ظلم، جور آقام نسبت به خودشان هست. گناه و آثار آن، موجب می شود که ظهور به تأخیر بیفتد یا از آن سو غیبت طولانی شود. به عبارت دیگر یک بحث، بحث قرار گرفتن در مقابل امام و جور و جفا نسبت به امام هست(بخاطر گناه) و بحث دیگر اینکه اصولا گناه، معصیت و ظلم و جور افراد، خود یکی از عوامل طولانی انجام گرفتن غیبت هست.


خانجانی تصریح کـــرد: در این رابطه روایتی از امام باقر (ع) وجود دارد که بخصوص برای ما که نسبت به امام مهدی(عج) اظهارعلاقه و ارادت می کنیم زیاد قابل تأمل و توجه هست. حضرت(ع) می فرمایند: «ای آقام شما آقامانی هستید که در دل ما را دوست دارید (ادعای محبت به اهل بیت و تشیع دارید) اما فعل و عمل شما با این اظهار محبت شما مخالفت دارد.» حضرت در ادامه سوگند یاد می کنند و می فرمایند: «به خدا سوگند که اختلاف در میان یاران به وجود نمی آید مگر به خاطر همین مخالفت در عمل و گفتار (مخالفت بین عمل و اظهار محبت)؛ صاحب شما (امام زمان (ع)) از شما گرفته انجام گرفته و از دسترس شما خارج می شود و غیبت او طولانی می گردد.»


وی تاکید کـــرد: ما اگر می خواهیم زمینه را برای ظهور امام مهدی(عج) آماده کنیم باید در قول و فعل، در ابراز علاقه و محبت و در عمل به آن هماهنگی ایجاد کنیم که اگر حضرت حجت(عج) ظهور هم کـــردند این اختلاف در رفتار و گفتار منجر به مقابله با امام(عج) و آرزورویی با ایشان نشود و ما با تضاد و تناقض در این رابطه مواجه نشویم. همان چیزی که برای اصحاب امیرالمومنین و امام مجتبی (ع) به وجود آمد؛ آن افراد نیز به امام(عج) علاقه داشتند و از یاران امام بودند اما تایمی این ابراز علاقه و اظهار محبت با رفتارشان همخوانی نداشت و رفتار آنها از خودسری ناشی می انجام گرفت نه تبعیت از امام(عج) و از تشخیص های شخصی نشأت می گرفت. آنگاه رودرروی امیرالمومنین (ع) و امام مجتبی (ع) قرار گرفتند.


عضو هیات علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه خاطرنشان کـــرد: یقینا اگر همه یاران امیرالمومنین(ع) مانند مالک اشتر و عمار و … بودند و تبعیت محض از امام(ع) داشتند و سر خود پلن ریزی نمی کـــردند امیرالمومنین(ع) ناچار نمی انجام گرفتند بحث حکمیت را بپذیرند؛ افرادی که در سپاه امام(ع) بودند از ایشان تبعیت نداشتند. اصحاب و یاران امام مجتبی (ع) نیز اگر دچار دوگانگی در افکار و اعمال نمی انجام گرفتند و رشوه و تطمیع معاویه بر آنها اثر نمی کـــرد و در مبارزه سست نمی انجام گرفتند، امام مجتبی (ع) زیر بار صلح نمی رفتند.


وی در پایان تاکید کـــرد:‌ اگر قرار باانجام گرفت ما نیز در زمان ظهور چنین وضعیتی داشته باشیم به این معنا هست که هنوز زمان ظهور فرا نرسیده و غیبت باید همچنان ادامه داشته باانجام گرفت تا آنها که ادعای یاری و تبعیت امام زمان(عج) را دارند به آن مرحله از معرفت و تبعیت برسند که قول و فعل، گفتار و رفتار آنها و عقیده و عمل شان با هم تطبیق و هماهنگی داشته باانجام گرفت.


منبع: شبستانویرتا: حجت الاسلام قاسم خانجانی، عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در گفت وگویی در رابطه با تأثیر  عدم معرفت نسبت به امام و جایگاه امامت به عنوان یکی از دلایل اصلی غیبت و طولانی انجام گرفتن آن، اظهار کـــرد: در فلسفه غیبت عوامل متعددی مطرح انجام گرفته از جمله اینکه موضوع غیبت می تواند برای آزمایش و امتحان بندگان باانجام گرفت که این مسئله هم در متون کلامی و اعتقادی ما وجود دارد و هم در منابع مختص به غیبت مانند کتاب «الغیبة شیخ طوسی» نقل انجام گرفته هست. اما یکی از فلسفه های غیبت این هست که این مسئله با دنبال تأدیب آقام طراحی انجام گرفته هست.


وی افزود: تایمی نقل کرد می شود امام زمان (ع) در غیبت به سر می برند یعنی ادامه حضور ایشان در میان آقام به دلایل تاریخی و تجربه تاریخی ممکن نیست. تجربه تاریخی ای که درباره سایر ائمه(ع) اتفاق افتاد و منجر به قدرناشناسی، عدم تبعیت و حتی به نوعی رودررو قرار گرفتن با امام(ع) انجام گرفت مانند آنچه که در زمان امیرالمومنین (ع) یا امام حسن مجتبی (ع) به وجود آمد. یعنی با توجه به این پیشینه و تجربه تاریخی، دیگر شرایط برای حضور فیزیکی امام(ع) در میان آقام فراهم نانجام گرفت و به ناچار غیبت باید اتفاق می افتاد تا حضور امام(ع) در جامعه به شکل نامحسوس باانجام گرفت.


عضو هیأت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه در این باره گفت: حضور امام(ع) در جامعه برای ادامه فیض الهی از مجرای امام معصوم و برای حفظ ارتباط ملک و ملکوت و ارتباط انسان ها و عالم هستی با خداوند، لازم و ضروری بود و به همین جهت این حضور ادامه داشت اما نه به شکل ملموس و محسوس و حضور فیزیکی امام در میان آقام. مفهوم این فلسفه آن هست که اگر قرار باانجام گرفت امام معصوم در میان آقام ظاهر باانجام گرفت، باید شرایط و زمینه آن فراهم شود. به عبارت دیگر آقام باید نسبت به امام، پذیرش داشته باشند و معنای این مسئله آن هست که آقام باید به میزانی از رانجام گرفت و بلوغ دست پیدا کنند و به لحاظ معرفتی به جایی برسند که اگر امام(ع) در میان آنها حاضر انجام گرفت، در مواجهه ی با امام معصوم، رفتاری را که در زمان ائمه پیشین (ع) رخ داد، تکرار نکنند.


 


مومن پا به رکاب امام عصر(عج) هست


وی در ادامه تاکید کـــرد: منظور ما از «آقام» در این مکان، آقام مومن و به تعبیر دیگر آقامی هست که پا به رکاب امام عصر(عج) محسوب می شوند چون آنها که با امام(عج) دشمن هستند که تکلیف شان روشن هست؛ آنها از همان لحظه نخست ظهور در تقابل با امام مهدی(عج) هستند. شایسته هست که در این مکان به این موضوع پاسخ داده شود که شائبه ای که گاه مطرح می شود که امام عصر علیه السلام پس از ظهور، دشمنانش را به قتل خواهد رساند تکمیلا صحیح هست. اما برخی آن را تعمیم داده و ادعا می کنند امام مهدی(عج) با ظهور خود قتل و کشتار وسیعی را به راه می انداخانومد و هیچکس و هیچ چیز جلودار ایشان نیست. در حالی که به هیچ وجه اینگونه نخواهد بود. امام(عج) این اقدام(مبارزه و قتل دشمنان) را انجام می دهند اما تنها نسبت به دشمنان، آن هم دشمنانی که در مقام حرب و جنگ با امام(عج) هستند. اما با غیر این افراد به مراتب مهربان تر و رئوف تر خواهند بود و از در رحمت و شفقت وارد خواهند انجام گرفت؛ همان رحمانیت و مهربانی ای که در اخلاق ائمه (ع) می شناسیم و گزارش های مختلف تاریخی از زیادی از ائمه(ع) در این باره به ما منتقل انجام گرفته و رسیده هست.


حجت الاسلام خانجانی ادامه داد: در زمان ظهور، ما این مسئله را به نحو زیاد پررنگ تر خواهیم دید که امام مهدی(عج) نسبت به غافلان یا جاهلانی که غیرمعاند هستند و در طرف مقابل امام(ع) قرار گرفته اند، با هانجام گرفتار، انذار، لطف و مهربانی رفتار می کنند. بنابراین، آنچه باعث تأخیر ظهور امام مهدی(عج) انجام گرفته و همچنان ادامه دارد «عدم معرفت آقام به مقام امامت» هست. اگر قرار باانجام گرفت حضرت حجت(عج) در چنین شرایطی ظهور کنند آن مخالفت و عدم پذیرش و اشکال تراشی ها از ناحیه آقام همچنان وجود خواهد داشت.


 


با معصیت مان غیبت را طولانی می کنیم


کارشناس تاریخ اسلام با اشاره به روایتی از امیرالمومنین امام علی (ع) یادآور انجام گرفت: امیرالمومنین (ع) در روایتی می فرمایند: «بدانید که زمین خالی از حجت خدا نیست و این یک عهد الهی و اجتناب ناپذیر هست، اما خداوند به خاطر ظلم و ستم و زیاده خواهی انسان ها این حجت را از میان آنها در پرده غیبت می برد و او را در منظر و مرآی عموم قرار نمی دهد.» یعنی آنچه باعث می شود امام (ع) علی الظاهر در بین جامعه حضور و ظهور نداشته باانجام گرفت ظلم، جور آقام نسبت به خودشان هست. گناه و آثار آن، موجب می شود که ظهور به تأخیر بیفتد یا از آن سو غیبت طولانی شود. به عبارت دیگر یک بحث، بحث قرار گرفتن در مقابل امام و جور و جفا نسبت به امام هست(بخاطر گناه) و بحث دیگر اینکه اصولا گناه، معصیت و ظلم و جور افراد، خود یکی از عوامل طولانی انجام گرفتن غیبت هست.


خانجانی تصریح کـــرد: در این رابطه روایتی از امام باقر (ع) وجود دارد که بخصوص برای ما که نسبت به امام مهدی(عج) اظهارعلاقه و ارادت می کنیم زیاد قابل تأمل و توجه هست. حضرت(ع) می فرمایند: «ای آقام شما آقامانی هستید که در دل ما را دوست دارید (ادعای محبت به اهل بیت و تشیع دارید) اما فعل و عمل شما با این اظهار محبت شما مخالفت دارد.» حضرت در ادامه سوگند یاد می کنند و می فرمایند: «به خدا سوگند که اختلاف در میان یاران به وجود نمی آید مگر به خاطر همین مخالفت در عمل و گفتار (مخالفت بین عمل و اظهار محبت)؛ صاحب شما (امام زمان (ع)) از شما گرفته انجام گرفته و از دسترس شما خارج می شود و غیبت او طولانی می گردد.»


وی تاکید کـــرد: ما اگر می خواهیم زمینه را برای ظهور امام مهدی(عج) آماده کنیم باید در قول و فعل، در ابراز علاقه و محبت و در عمل به آن هماهنگی ایجاد کنیم که اگر حضرت حجت(عج) ظهور هم کـــردند این اختلاف در رفتار و گفتار منجر به مقابله با امام(عج) و آرزورویی با ایشان نشود و ما با تضاد و تناقض در این رابطه مواجه نشویم. همان چیزی که برای اصحاب امیرالمومنین و امام مجتبی (ع) به وجود آمد؛ آن افراد نیز به امام(عج) علاقه داشتند و از یاران امام بودند اما تایمی این ابراز علاقه و اظهار محبت با رفتارشان همخوانی نداشت و رفتار آنها از خودسری ناشی می انجام گرفت نه تبعیت از امام(عج) و از تشخیص های شخصی نشأت می گرفت. آنگاه رودرروی امیرالمومنین (ع) و امام مجتبی (ع) قرار گرفتند.


عضو هیات علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه خاطرنشان کـــرد: یقینا اگر همه یاران امیرالمومنین(ع) مانند مالک اشتر و عمار و … بودند و تبعیت محض از امام(ع) داشتند و سر خود پلن ریزی نمی کـــردند امیرالمومنین(ع) ناچار نمی انجام گرفتند بحث حکمیت را بپذیرند؛ افرادی که در سپاه امام(ع) بودند از ایشان تبعیت نداشتند. اصحاب و یاران امام مجتبی (ع) نیز اگر دچار دوگانگی در افکار و اعمال نمی انجام گرفتند و رشوه و تطمیع معاویه بر آنها اثر نمی کـــرد و در مبارزه سست نمی انجام گرفتند، امام مجتبی (ع) زیر بار صلح نمی رفتند.


وی در پایان تاکید کـــرد:‌ اگر قرار باانجام گرفت ما نیز در زمان ظهور چنین وضعیتی داشته باشیم به این معنا هست که هنوز زمان ظهور فرا نرسیده و غیبت باید همچنان ادامه داشته باانجام گرفت تا آنها که ادعای یاری و تبعیت امام زمان(عج) را دارند به آن مرحله از معرفت و تبعیت برسند که قول و فعل، گفتار و رفتار آنها و عقیده و عمل شان با هم تطبیق و هماهنگی داشته باانجام گرفت.


منبع: شبستان

انتهای پیام