جايگاه امامت

 

امامت از اصول اعتقادى هست يا فروع عملى؟ نظر شيعه و سنى در اين باره چيست و چه نتايجى در پى دارد؟

 

ديدگاه شيعه:

در نگاه عالمان شيعه به هستناد پاره اى از نصوص و دلايل عقلى امامت مسأله اى كلامى و اعتقادى هست. در اين نگرش فلسفه انگيزش انبياء با فلسفه نصب و تعيين امام از سوى خداوند يكى هست و آنچه موجب مى شود كه خداوند پيامبرانى را براى هدايت بشر برگزيند، نيز ايجاب مى نمايد كه در دوران خاتميت امامانى را در رهستاى عهده دارى تداوم و هستمرار وظايف پيامبر نصب نمايد. برخى از نتايج اين ديدگاه اين هست كه:

نخستاً، امام به لحاظ آنكه جانشين پيامبر هست بايد در همه فضايل، كمالات و سجاياى اخلاقى از عموم آقام برتر باانجام گرفت. او بايد داراى مقام عصمت و مصونيت از گناه و خطا و بهره مند از علم وسيع باانجام گرفت.

ثانيا، آقام در نصب و انتخاب او نقشى ندارند. تشخيص مصداق امام با شرايطى كه بايد دارا باانجام گرفت تنها از سوى خداوند امكان پذير هست و تنها او صلاحيت تعيين و نصب امام را دارد.

 

ديدگاه اهل سنت:

غالب اهل سنت امامت را امرى فرعى و در حوزه احكام مكلفان مى دانند. امام الحرمين جوينى، غزالى، سيف الدين آمدى، تفتازانى و… بر اين مسأله تصريح كرده اند. به صورت حتم در ميان اهل سنت هم كسانى چون قاضى بيضاوى و علامه اسد وشنى امامت را جزو اصول دانسته اند.۱۱

براساس ديدگاه اهل سنت امامت منصبى عادى و غيرالهى هست، بنابراين كاملاً عرفى و زمينى انجام گرفته و از گردونه نصب و تعيين الهى خارج مى گردد. در اين نظريه ملاك و ضابطه جامع و شفافى پيرامون شرايط امام و چگونگى تعيين او وجود ندارد. در اين باره بعدا نقل کرد به ميان خواهد آمد.۱۲

 

 

۱۱٫ جهت آگاهى بيشتر بنگريد: امامت پژوهى، ص ۱۰۱ـ ۱۰۸٫

۱۲٫ جهت آگاهى بيشتر بنگريد: پرسش ۲۶٫

 

منبع: ویرتا برگرفته از پرسمان، امـام شناسى.

حتما بخوانيد

ویژه نامه امامت پژوهی و فرقه های مذهبی

ویژه نامه اعتقادات و پاسخ به شبهات

‘ );
w.anetworkParams[ ad.id ] = ad;
d.write( ‘